Omega to konstrukcja Juliusza Sieradzkiego, Zbigniewa Szymańskiego i Mieczysława Boczara z 1942 roku z ożaglowaniem typu slup. Posiada obszerny kokpit i małe zanurzenie, które powoduje, że jest to jednostka przede wszystkim śródlądowa. Formalnie może pływać w odległości dwóch metrów od brzegu, chociaż słabo sprawdza się w żegludze przybrzeżnej. Omega przeznaczona była pierwotnie do żeglugi regatowej. Nowsze wersje są wyposażone w spinaker, trapez do balastowania i pompki samowylewające. Maksymalna załoga to sześć osób, ale do regat dopuszcza się tylko trzy osoby. Pierwsze modele miały kadłub drewniany z poszyciem listewkowym, późniejsze wersje były laminowane lub drewniano-laminowane. Maszt pierwotnie był drewniany, a następnie aluminiowy. Ster występuje w wersji z rumplem i z rogatnicą.